Czy w małżeństwie cywilnym czy kościelnym – mamy szansę wypełnić słowa przysięgi. Jednak Kościół prpponuje drogę najpewniejszą.

Dzisiaj te sprawy młodzi załatwiają sami między sobą. Jednak związki nie są bardziej trwałe niż tamte narzucone. 

Młodzi dopiero w czasie narzeczeństwa mogli starać się o wzajemne uczucia, co nazywano zalotami. Obyczaje wyznaczały granice.

Wzrastająca popularność kohabitacji przedmałżeńskiej, czyli wspólnego zamieszkiwania par przed ślubem, prowokuje badania poświęcone temu zjawisku. 

Książka zawiera konspekty spotkań z narzeczonymi, którzy marzą o budowaniu z ukochaną osobą związku uświęconego sakramentem małżeństwa.

Celem tej części kursu jest pomóc właściwie zinterpretować i zrozumieć zagadnienie cielesności w relacji dwojga ludzi.

Propozycja dzielenia się doświadczeniem oraz praktyczne metody ćwiczeń, które rozwijają w nas świadomość tego, że człowiek „jest ciałem”.

Ciało w życiu pary umożliwia wyrażanie jedności pomiędzy mężczyzną i kobietą. Języka ciała należy się uczyć, aby móc przekazywać prawdę miłości.

Celem ćwiczeń jest ustalenie wartości, które stoją u podstaw drogi we dwoje i które, jeśli są rozwijane, pozwalają na wspólny projekt życia.

„Podstawowe wartości” często uważamy za zbyt oczywiste, by o nich rozmawiać, a ponadto jedna i ta sama wartość dla różnych osób może oznaczać coś innego.

Dzięki tej propozycji młodzi ludzie mogą uświadomić sobie wartości, które chcą traktować jako ważne w swym wspólnym życiu, a następnie porozmawiać w parze na temat wybranych wartości.

Ludzie, którzy nie kochają, dążą do seksualności bez czułości, a ci, którzy kochają niedojrzale, boją się czułości, gdyż mylą ją z seksualnością.

Narzeczeństwo jest czasem wyjątkowym, bo jest się jeszcze nie w małżeństwie, ale już o krok od niego. 

Utwierdzili się, że coś między nimi jest na rzeczy. Że to już nie przelewki – czeka ich albo zjednoczenie, albo odejście od siebie. O kim mowa? Nietrudno odgadnąć, że są to narzeczeni.

Dobry Ojciec otworzył mi oczy serca, pokazując z kim powinnam realizować swoje powołanie do małżeństwa. Droga do sakramentu jest jeszcze długa, lecz wiem, że Bóg nam pomoże się przygotować.